Dzień ojca

 Dziś jest dzień ojca a ja zastanawiam się jaki by był gdyby ojciec był w moim życiu.
 Nigdy nie miałam kontaktu ze swoim ojcem a kiedy go wreszcie poznałam już jako dorosła osoba
 mająca już własne dzieci , usłyszałam od niego słowa że jestem pomyłką jego lat młodzieńczych .
 On już nie żyje ale ja jego słowa nadal słyszę i nie potrafię mu wybaczyć..
 Staram się o tym nie myśleć ale jak tu nie myśleć w taki dzień jak dzisiaj " Dzień Ojca "
 Przecież żyję ze świadomością że wychowywałam się i dorastałam jako pomyłka
 szczenięcych lat moich rodziców .... Wspomnienia wracają !!!

 

Smutne wspomnienia  :(

 Zaczął się nowy dzień, cisza w domu , w kuchni gra radio i leci moja ulubiona piosenka. W głowie kłębią się tysiące myśli. Już pięć dni nie wychodzę z domu po jodo-terapii , moje ciało promieniuje i muszę dostosować się do zaleceń lekarza . Mam dużo czasu na przemyślenia o własnym życiu które tak naprawdę nigdy nie było łatwe. Cofam się myślami daleko w przeszłość do życia które jest już za mną . Boże, ile musiałam przejść okropnych rzeczy i jak bardzo musiałam być silna aby osiągnąć upragniony spokój . Kiedy dzisiaj o tym wszystkim myśle , aż nie mogę sama w to uwierzyć ile było we mnie siły i determinacji  aby uwolnić się od męża tyrana i wychować samodzielnie gromadkę dzieci. Popijam kawę i oglądam  w telewizji film który przywołuje  wspomnienia z dawnych lat . Mąż psychopata znęca się fizycznie i psychicznie nad swoją rodziną. Kiedy oglądałam film , widzę  na ekranie telewizora siebie i moje małe dzieci . Za dużo myśli , za dużo wspomnień,  Dzieci są już dorosłe , ten koszmar dawno się skończył.... 

Uśmiecham się do mojego odbicia w lustrze ... Ech Życie , napisało dla mnie kiepski scenariusz 

a jednak miłość istnieje :)

w dzisiejszych czasach tak rzadko się zdarza. Usiadłam obok nich i włączyłam się do rozmowy,
nie mogłam oderwać wzroku od uśmiechu starszej schorowanej Pani (80 lat i Pan 79) i jej ciepłych słów wypowiadanych o swoim mężu. W krótkiej rozmowie dowiedziałam się że są małżeństwem ponad 50-lat
i kochają się tak bardzo mocno jak przed laty. Podczas tej rozmowy Pan z ciepłym uśmiechem na twarzy przytulał
swoją żonę i głaskał jej siwe włosy. Patrząc i słuchając ich poczułam jak to ciepło i ta ich ogromna miłość połączone z wielkim szacunkiem do siebie ogarnia moje serce i mój umysł.
W dzisiejszych zwariowanych czasach rzadko zdarza się takie uczucie do grobowej deski.
Dlatego tak bardzo poruszyło mnie to co zobaczyłam w tych starszych ludziach . Bardzo się cieszę że
miałam okazje poznać tych Państwa bo otrzymałam od nich taki duży zastrzyk pozytywnej energii który
zatrzymam w moim sercu na długo..
Życzę wszystkim cudownego , spokojnego dnia i takiej wielkiej miłości jaką miałam okazję wczoraj zobaczyć 😄

Każdy etap życia ma nową drogę

Witam, 

 Tak jak w tytule rozpoczynam nowy etap, czyli pisanie.  Bo jak się ma dużo czasu to tak naprawdę nie wiadomo co z tym czasem zrobić.  Jeszcze rok temu nie myślałam że będe miała go aż tyle ale los lubi płatać figle. Z osoby energicznej poprzez dłuższą chorobę stałam się osobą trochę leniwą i szukającą nowych pomysłów na życie. Mam już swoje lata więc chyba czekam na cud , a najgorsze jest to że zostałam zupełnie sama , dzieci dorosły .pozakładały swoje rodziny , wyjechały za granicę . Trochę to smutne ale takie jest życie , kiedyś zostaje się samemu..

 Kilka miesięcy temu wydawało mi się że w końcu szczęście się do mnie uśmiechnęło , poznałam kogoś ale to też okazało się pomyłką. Czasem myślę że im człowiek starszy tym bardziej życie traci sens .

Trochę mi smutno

Jest wieczór, za oknem ciemno, w telewizji leci ciekawy film ,w kuchni cichutko gra radio.

 Od dłuższego czasu każdy dzień i każdy wieczór jest taki sam . Dwa lata temu zaczęły się moje kłopoty ze zdrowiem i z tego powodu straciłam pracę. W jednej chwili wszystko się zmieniło,
 Siedzę sama w domu i szukam pomysłu na życie.
W pewnym momencie przyszło mi do głowy że mogę swoje myśli i trochę swojego życia przelać
 na bloga chociaż nie wiem czy to do końca dobry pomysł . A jednak spróbuję ..

 .

Czasem myślę że moje życie jest pozbawione sensu. Mam 58 lat , znajomi mi mówią że
 mój wygląd jest młodszy, jestem pogodna i często się uśmiecham ale co z tego jak w  środku  czai się smutek i samotność..  Ech Życie !!  Chyba się już całkiem pogubiłam...
 Może jutro przyniesie coś lepszego , nowego.